Voetgangerstunnel LL102

Een voetgangerstunnel onder de spoorweg te Ledeberg verbindt 2 stadsdelen voor het zacht verkeer. Door diverse technische randvoorwaarden is deze tunnel laag en onaanpasbaar, maar een essentiële verbinding voor vele inwoners van de stad. De tunnel biedt letterlijk verschillende perspectieven, zowel op vlak van mobiliteit, als op letterlijke doorzichten binnen het stedelijke weefsel. Het project probeert dit perspectief te benaderen door te accentueren om zo de toegankelijkheid te vergroten. Op vlak van materialiteit zoekt het project de relatie op tussen de rauwe baksteen enerzijds en de huiselijke sfeer anderzijds. De luifel zet de kwaliteiten van het staal in de verf. Het geheel bestaat uit een 15mm dikke staalplaat die in één conische vorm is geplooid en vastgebout in de fundering. Door zijn vorm en materiaal is de luifel stabiel en behoeft geen verdere verstevigingen. Staal leent zich perfect voor het gewenste beeld van een ‘geplooid blad’ binnen de openbare ruimte.

Troeven

Een kleine tunnel, een groots gebaar. De architect is in dit project zowel vormgever, ontwerper als kunstenaar. Er ontstaat een structuur die het dagelijkse leven van de bewoners rond het Frans De Coninckstraat beïnvloedt, faciliteert, mooier maakt. Samen met de ingenieur structuur, een gepassioneerd staalbouwer is dit project een signaal, een aankondiging, een landmark geworden, als één lijn in staal. Staal, even buigzaam als papier, even sterk als beton. Glad versus ruw, abstract vs materiaal, gebogen vs strak. De vorm versterkt het perspectief, het zicht op de ‘andere kant’, de fysieke en visuele ervaring wordt versterkt. Een dagdagelijkse ervaring wordt intens, een sensatie, een ervaring. Een zichtbare onzichtbare zucht in het dagdagelijks leven van de Gentenaar.